BIOGRAFIA

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Eliza Ptaszyńska

Leon Wyczółkowski na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (PDF) (260 KB)

Do Monachium Leon Wyczółkowski przyjechał jesienią 1875 roku. Miasto tętniło artystycznym życiem, gwarem obcojęzycznych głosów młodych adeptów malarstwa. Chlubiło się nowoczesną w systemie nauczania i strukturze akademią sztuki zarządzaną przez podziwianego, utalentowanego Karla Piloty`ego. Wyczółkowski 25 października zapisał się do klasy technik malarskich (Techn. Malklasse) prowadzonej przez Alexandra Wagnera. Jego wpis do księgi immatrykulacyjnej nosi numer 3228.

Więcej materiałów można znaleźć w katalogu wystawy "Leon Wyczółkowski artysta-profesor (1852-1936) w 160. rocznicę urodzin artysty.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

Jarosław Mulczyński

Leon Wyczółkowski w środowisku poznańskim (1929-1934) (PDF) (262 KB)
 
Wyczółkowski wraz z małżonką szczególnie przyjaźnili się z rodziną adwokata Ludwika Cichowicza, który prowadził jego sprawy związane z zakupem dworu w Gościeradzu. Często spotykali się w letnim domku Cichowiczów w „Helludze” (prawdopodobnie w Puszczykowie koło Poznania), spędzali wspólnie z nimi wigilie.
 
Więcej materiałów można znaleźć w wydawnictwie posesyjnym "W kręgu Wyczóła".
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
 
 
Wyczółkowski zaczął szybko aktywnie uczestniczyć w niezwykle bogatym życiu kulturalno-artystycznym młodopolskiego Krakowa. Stał się bywalcem kawiarni artystycznych: Paonu i Jamy Michalika. Był przyjacielem wielu młodopolskich artystów przełomu wieków XIX i XX, przyjaźnił się z Feliksem „Mangghą” Jasieńskim. Wielu z nich sportretował. Jesienią 1897 roku jako jeden z dziesięciu założycieli współzakładał elitarne, stojące na straży wysokiego poziomu Towarzystwo Artystów Polskich „Sztuka”, które skupiało najwybitniejszych malarzy i rzeźbiarzy. Został zastępcą prezesa „Sztuki”. W 1898 roku objął na kilka miesięcy kierownictwo artystyczne czasopisma „Życie” redagowanego przez Ignacego Maciejewskiego-Sewera, który odsprzedał je Stanisławowi Przybyszewskiemu. W 1899 roku artysta został profesorem nadzwyczajnym w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych.
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -