Projekt

TWÓRCZOŚĆ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
 
 
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
 
 
W obrazach malowanych na Ukrainie i w opowieściach Wyczółkowskiego dostrzec można nie tylko wspólny ze Słowackim ton zachwytu nad przyrodą, tę sama paletę barw i migotliwość światła, ale i podobne poglądy na sprawy społeczne i narodowościowe. Słowacki był zdeklarowanym przeciwnikiem magnaterii i zacofanej szlachetczyzny. Popierał ruchy rewolucyjne, także te o charakterze społecznym. Wyczółkowski nie był w swych poglądach tak radykalny, ale równie surowo oceniał stosunki społeczne na Ukrainie: „Arystokracja polska na Ukrainie. Smak, wdzięk, polor, a poza tym dzikość. Z pogardą patrzyli na moje obrazy przedstawiające rybaków, oraczy, kopanie buraków, bo to chłopi. (....) Na pozór czułości, całowanie się, rzucanie na szyję. Kasta dla siebie. (...) Szlachta polska na Ukrainie odseparowała się zupełnie od ludu. (...) Wykwint, wykształcenie, polor zewnętrzny, konie, fantazja u szlachty polskiej na Ukrainie, ale wewnętrznie brak wszelkiego poczucia sprawiedliwości i poczucia godności ludzkiej”
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 
 
 
 
Rysował drzewa ołówkiem, węglem, kredką litograficzną i pastelami, malował farbami olejnymi, tuszem, akwarelą i gwaszem, odtwarzał je we wszystkich niemal uprawianych technikach graficznych – algrafii, akwatincie, akwaforcie, mezzotincie, miękkim werniksie (verni mou), w suchej igle, litografii i kamieniorycie. Często, dla osiągnięcia pożądanego efektu łączył różne techniki graficzne i malarskie z graficznymi, stosował nietypowe metody preparowania matryc i posługiwał się własnego pomysłu „narządkami”. Używał wyłącznie materiałów wysokiej jakości, starannie dobierał płótna i wysokogatunkowe papiery o zróżnicowanej gramaturze, fakturze i barwie – od japońskiej bibuły po gruby kredowy karton, mechanicznie albo ręcznie tonował tintą podłoże, kolorował odbitki, nanosił rysunek kredkami różnej twardości dla uzyskania ćwierć- i półtonów, rozprowadzał farbę i tusz pędzlem, tamponami i prószeniem, sięgał po tak nietypowe materiały jak smoła i guma arabska oraz wprowadzał swoiste zabiegi warsztatowe – „figielki” – jak mówił, takie jak np. wydrapywanie.
 
 
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -